Super Gulaman sa Bayan ng mga Arabo (Part 2)

Other Me: Helo Roger, Haw ar yu?

Me: I'm Good, How about you?

Other Me: Good. Same same.

Me: Damn! Para akong tanga. (*Ngingiti na katulad ng mga takas galing mental*)

Ganito ako minsan, tamang trip na kausapin ang sarili sa tono ng mga "Pana"**.  Mga tono na hanggang sa ngayon ay hindi pa din gamay ng aking tenga.  Lagpas limang buwan na din ako sa bayan ng mga Arabo, at nakakatuwang isipin na kahit papano ay pamilyar na din ako sa kalakaran sa bayan ng mga arabo. Medyo pamilyar na pero nangangapa pa din...nakakatuwa, nakakabaliw, nakaka-aliw parang mental hospital.

Sabi nga ng karamihan, "pasasaan at masasanay ka din." Ok na sana ang lahat ngunit bakit? Bakit sa araw-araw na pagkakataon kahit mga kapwa Pinoy laging ganun? Lagi na lang akong napagkakamalan na nagmula sa bayan ng mga "Pana"...Kung hindi naman mapagkakamalan akong Arabo, Nepali o di kaya'y nilalang mula sa Sudan.

Isang customer na "pana"...

"Have we seen each other in Bombay?" tapos nakipag-shake hands pa.

Patay tayo dyan, feeling ko "panang-pana" talaga ang dating ko, kulang na lang siguro ay konting iling ng ulo.  Pero para malinaw wala naman akong galit sa kahit anong lahi o hinanakit sa kultura at ugali nila. Ang hindi ko lang mapagtanto ay kung bakit ang lahat ay madalas na mapagkamalan na hindi ako Pinoy? Pinoy po ako and proud to be. Wag nyo po sana akong i-discriminate kasi po, mabango po ako 99.9%.

Sa ngayon, ang dami ko ng bagong natutunan, mga bagong karanasan at sigurado akong marami pang matutunan at mararanasan. Hinay-hinay lang...:)

**Ang salitang "Pana" ay isang Filipino slang sa UAE na tumutukoy sa mga Indian upang hindi nila matukoy o malaman na sila ang tema ng pinag-uusapan. Pero sa ngayon mukhang alam na din nila ito kaya oibang termino na naman ang nalikha..."anaps"