Lumaktaw sa pangunahing content

Let's Play! (Tara laro tayo!)

Naranasan nyo na bang makipag-usap sa sarili nyo? Ang makipagtalo sa sarili? Yung tipong gusto mong gawin pero ayaw mo. Ito yung pagkakataon na nahihirapan kang magdesisyon sa mga bagay-bagay. Naranasan mo na din ba ang makipaglaro sa sarili? Yung iba sa inyo, hindi ko alam kung nagawa na ito. Pero noong bata pa tayo, as in noong isang uhuging musmos pa lamang tayo ay nahihilig tayo sa mga toy cars, robots, baril barilan. Kung babae ka naman mahilig ka sa mga paper dolls, kitchen set toys. At kahit mag-isa ka, enjoy na enjoy ka sa paglalaro.

Ngayon na medyo may edad na tayo (*hindi ito nangangahulugan na matanda na tayo)...I mean ngayon na nasa wastong gulang at isipan na tayo, nakukuha nyo pa bang maglaro mag-isa?. Kaya mo bang magsarili? (*waaaa bastos na ang iniisip mo). Ang ibig kong sabihin, magsariling maglaro (*waaa, bastos ps din ang dating). Sige para maayos, sabihin nating maglibang mag-isa (*whew, ayan medyo ok na siguro ang term). Ahehehe. Pero ang totoo, mahirap talagang maglibang mag-isa di ba? Pero may mga taong loner na kayang maka-survive at magsaya ng solo lang. Yun yung mga idol ko. Noong bata pa ako, nakikipaglaro rin ako sa sarili ko. With effects pa nga yun eh. Kablam...tagum!...shing shing!.... At kahit tulo na ang laway ko sa pagsasabi ng mga sound effects na yan ay enjoy na enjoy pa din ako. Madalas kasi nasa loob lang ako bahay noon dahil paglumabas ako ng bahay nag-popower trip n ako. Nakakatuwang isipin yung mga power trip ko nung bata pa ako. Nandyan yung papaliguan ko yung pusa ng kapitbahay. O kaya naman, sasapakin ko yung anak nung kapitbahay tapos iiyak yun, magsusumbong sa nanay nya. Tapos tatakbo ako sa bahay, didiretso na ako sa kama tapos kunyari magtutulug-tulagan o kaya naman masakit ang tiyan...so kahit magsumbong yung nanay nya sa nanay ko, hindi na ako mapapagalitan (*style bulok).

Pero ngayon na malaki na ako, (ay maliit pa din pala ako). Ngayong nasa wastong gulang na ako mabait na ako. Hindi na ako nagpopower trip pero nandun pa din ung habit ko na makipaglaro sa sarili. Minsan nga, nag-chess akong mag-isa, kinalaban ko ang sarili ko. As expected sa sarili ko, magaling din sya at nahirapan talaga ako. Lahat ng maisip kong atake sa chess, meron syang pantapat na depensa. Naiinis ako sa knya, nahihirapan talaga ako. Hindi ko din alam kung dinadaya ako ng sarili ko. Gusto ko syang sapakin noon, pero hindi ko din alam kung paano. At yun na nga, tinalo nya ako sa chess. Nagalit na din ako sa kanya, hindi ko sya kinausap ng ilang araw. Pero hindi din sya nakatiis nakipagbati din sya sa akin. Inaaya nga nya ako na maglaro ng Games of the General, ang kaso nga lang wala kaming arbiter, ikaw pwede ka ba?

Mga Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

...ibigay ang hilig...

isang mapagpalayang araw sa inyong lahat...nandito na naman po ang inyong superhero na si SuperGulaman na walang inatupag kundi mambulabog sa inyong natutulog na mundo... bulaga! nitong mga nakalipas na araw, medyo naging isnabero ako sa mga tags at awards na pinukol sa akin...pasensya na po medyo naging busy kasi ang inyong poging Superhero (ahem!) at nagkakaroon din kasi ako ng maliliit na problema kaya medyo na de-depress din ako, lalo na sa pagkawala ng aking medyas at tsinelas (hindi ako maka-move on... ahahaha!...)... pero syempre kunyari lang na nadedepress ako o bisi-bisihan dahil alam nyo naman gusto ko lang bigyan ng dahilan ang aking katamaran... ahahaha... at para hindi na magtampo ang aking magaganda at poging katropa...ito na po at ginawa ko na... ibigay ang hilig... bilang panimula, pasasalamatan ko na si Stacey ng Stacey Avenue para sa "The Perpetual Smiling Blogger Award" na ito...hindi ko lang din alam kung magkakapatid sila ni Mike at Mon, mga Avenue kasi...

...babae...

....ang sulating ito ay hinahandog sa lahat ng kababaihan.... (boys behave muna, sila ang bida ngayon...aheks!) Babae, babae kamusta ka na? kamusta na ang buhay mo sa mundo?... kamusta na ang kalagayan mo?... alam mo sobrang hinangaan kita sa lahat ng pagkakataon... ang dami mo ng ginawa para sa sangkatauhan sa kabila ng iyong mga kahinaang taglay... bagkus na sumuko, ito ka at pinagpapatuloy ang laban... kamusta na nga pala ang iyong pinakamamahal na si lalaki? alam kong sobrang saya mo noon ng makilala mo sya... halos sya na nga ang naging mundo... ibinigay mo ang lahat ng naisin nya pati nga kaluluwa mo halos pag-aari na nya... kung sabagay umiibig ka kaya lahat ng sa iyo ay ibinahagi mo sa kanya at halos wala na ngang matira eh...hindi naman kita pwedeng sisihin dahil kitang-kita ko sa iyong mata ang lubusang kasiyahan at masaya akong nakikita ka din na masaya...pero ano na nga ba ang nangyari?...matapos ang ilang taon ng pagsasama, ito ka kapiling na lamang ang iyong anak at iniwa...

..numero...

[oooopppsss...wag mo po munang pindutin ang back button o ang eks button...basa po muna tayo...wag pong mag-alala ang susunod na aking ibabahagi ay hindi nakakapagpadugo ng ilong...enjoy.. ^_^] ....sa basketball court.... [ Xiantao: yet,di ba may alam ka sa thesis?.. tulungan mo naman ako.... Ako: Oo ba...walang problema...anu ba title ng thesis mo? Xiantao: Wala pa nga eh, ei yung sa iyo ano ba ang title ng thesis mo? Ako: ei hindi yun makakatulong sa pag-iisip ng title mo kung sasabihin ko man yung title ng thesis ko... Xiantao: ano ba kasi yun ? Ako: (*peste ito at talagang pinilit ako*) ang kulit... "Characterization of Non-associative Finite Invertible Loops of Order 7 with 5 and 7 Self-inverse Elements" Xiantao: ha? (*tulala na parang nabigla*)... ano ba ang course mo? Ako: BS Mathematics... Xiantao: Wow! kaya naman pala eh... eh di ang galing mo pala sa numbers? Ako: bobo ako sa numbers, mahina ako sa arithmetic... Xiantao:????? (*napakunot noo na lang sya at napakamo...